wim izaks / zelf / ongedateerd / potlood / 42x30cm / collectie wim izaks

Wim Izaks, de kunstenaar

Wim Izaks (Eibergen 1950 – Enschede 1989) volgde de HBS in Winterswijk en later de Academie voor Kunst en Industrie (AKI) in Enschede. Hij maakte in tien jaar een groot aantal schilderijen, tekeningen en grafiek, waarmee hij landelijk de aandacht op zich vestigde.

Kunst was voor Wim Izaks een vorm van leven. Daarbij leefde hij met een voortdurend besef van alles wat voorbij gaat. Beelden en indrukken drongen zich in een onstuitbaar tempo aan hem op en hij vond het moeilijk de dingen onaangeraakt te laten.

Hij was sterk associatief ingesteld: alles deed hem aan iets anders denken. Jeugdherinneringen versmolten met alledaagse beslommeringen. Pijn, verlangen en plezier vormden voor hem een bruisende massa aan prikkels die hem tot werken aanzette.

"De onderwerpen zijn eenvoudig; ik heb vaak niet veel aanleiding nodig om te schilderen. Het is mijn dagelijks werk.", zei hij bij een tentoonstelling in 1984. Hij stelde zichzelf vragen die voor een ander onbelangrijk kunnen lijken. Als hij zag hoeveel verkeer er onder zijn raam passeerde noteerde hij: "Wat is de bestemming en kon het niet per briefkaart?"

Teveel willen begrijpen en niet kunnen kiezen stelde hem onafgebroken voor dilemma’s. Wat Wim Izaks schreef in dag- en schetsboeken en brieven, en wat hij zei in interviews, getuigt ervan hoe druk het was in zijn hoofd, hoe hij maatschappelijke problemen te lijf zou willen gaan, hoe graag hij nog eens een persoonlijke schilderstijl zou ontwikkelen in plaats van de directe, impulsieve manier van werken die uit zijn schilderijen sprak. Hij pretendeerde naar oplossingen te streven, orde te zullen scheppen. In geen geval wilde hij kunst over kunst maken.

In zijn schilderijen en tekeningen deed hij wat hij ook met woorden probeerde: vertellen, vorm geven aan herinneringen, proberen gelijke tred te houden met de loop der dingen.

De collectie Wim Izaks is ondergebracht in een open depot in Tricot Winterswijk en wordt beheerd door de Stichting Wim Izaks.