Sarah Bijlsma, Arnhem
In haar drie-kanaals video installatie 'Mandarijn' brengt Sarah Bijlsma twee mannen, twee verhaallijnen, samen: een boer uit Friesland die na acht zonen eindelijk een dochtertje verwacht en een vrijgezelle man uit het Chinese Shenzen die elk moment zijn levenspartner verwacht te vinden. De roze koeienmelk is het eerste voorteken dat de Friese boer nu eindelijk een meisje kan verwachten. Meisjes zijn veel makkelijker, klieren minder en kunnen ook beter leren, vertelt hij: 'Want zo zijn meisjes'. Ondertussen zien we de Chinese vrijgezel die volgens zijn vader te veel werkt en daardoor nog steeds geen vrouw heeft gevonden. Zijn ouders hebben een date voor hem geregeld. Hij zal goed voor haar zijn; hij zal haar overspoelen met cadeaus; de deur voor haar open houden en complimentjes geven: 'Want dat vinden vrouwen fijn'. Beide mannen projecteren hun verwachtingen en verlangens op de komst van deze vrouw, die nog niet bestaat en wellicht nooit zal bestaan. 'Haar' komst wordt door beiden geïdealiseerd en op een stereotyperende wijze besproken, 'zij' zal hun verlossing zijn. Hoewel Bijlsma het gebruik van drie kanalen voor haar video installatie niet volledig weet te verantwoorden, noch gebruik maakt van de mogelijkheden ervan, getuigt haar werk van een zekere culturele gevoeligheid en een sterke regie van de twee amateur-acteurs die het documentaireachtige karakter overtuigend dragen.
www.sarahbijlsma.com