Aline Eras, Arnhem
Op twee wanden tegenover elkaar toont Aline Eras delicate, bijna klassieke, grijze potloodtekeningen. Aan de ene wand staat een breed kader aan observaties centraal, soms neutraal en objectief ogend; soms juist psychologisch en haast vervreemdend. In 'Waanbeeld' bijvoorbeeld, een ovale tekening, toont Eras een duister, negentiende-eeuws aandoend interieur, waar een goudvis in oranje afsteekt tegen de meubels en achtergrond in grijstinten. Een toon die terugkeert in meerdere tekeningen: figuren die opgaan in hun mistige omgeving, gezichten die vervaagd zijn en hoofden die versmelten met kinderkopjes op straat. Deze atmosferische en psychologische tekeningen hangen naast de meer droge tekeningen van een aardappel, een contactdoos met vlieg of de uiteenlopende stadia van de cocon van een vlinder. Alsof Eras haar eigen classificaties van het alledaagse leven probeert te geven, bewegend tussen biologie en surrealisme.
Op de andere wand toont Eras een verzameling van 63 achterhoofden, die zij over een langere periode verzamelde, de mens observerend en als het ware gelijk makend door eenzelfde benaderingswijze en precieze uitwerking.
Hoewel elke tekening een duidelijke verfijning draagt, is het niet altijd duidelijk wat Eras met deze verzamelingen wil bereiken en hoe deze zich onderling verhouden. Hoe dan ook getuigt Eras met haar presentatie van een sterke beheersing van de tekenkunst die het ambacht overstijgt.