Keuze uit de collectie Wim Izaks
december 2011 / Frans de Wit
Frans de Wit, Gelre Dierenartsen.
Kunst, het stemt mij tot nadenken, haalt mij weg uit het dagelijks leven met al zijn beslommeringen. Je moet die kans wel krijgen, want als je alleen met overleven bezig bent kom je daar niet aan toe. Je kunt jezelf er ook toe dwingen om de ‘boze buitenwereld’ even te ontvluchten. De schijnwereld haalt je tijdelijk weg uit het heden.
Bij Wim Izaks – wiens werk ik niet kende en ook had ik niets over hem gelezen – zie ik bij veel van zijn schilderijen in de Tricot een gevecht tegen (met) de chaos in zijn hoofd. Als je de chaos in je hoofd probeert te verbeelden, verdwijnt die dan voor een deel? Als je zorgen met iemand deelt, is het leed voor een deel voorbij. Gedeelde smart is halve smart. Schilderkunst, of creativiteit, kan zeker helend werken. Dat is bij Wim Izaks wellicht ook zo gegaan. Hij schilderde de chaos of demonen in zijn kop op het doek en dat gaf hem rust of misschien wel een overwinningsgevoel. In zijn collectie zie ik hele sombere schilderijen, chaotisch werk, maar ook kleurrijk werk.Als je ervoor gaat zitten zie je er steeds meer in en ik vind het prachtig dat veel van zijn schilderijen geen titel hebben. Oftewel: ga gerust met je eigen fantasie aan de slag. Zou hij dat bewust gedaan hebben? In elk geval denk ik dat hij ingestemd zou hebben met een titel die je zelf kiest. Of dat hij er nog eens met je over zou willen praten.
Als ik een erg donker werk zie realiseer ik mij dat de meesten het maar somber zullen vinden. Maar ja, zonder donker geen licht. Waarom zou je bang zijn in het donker? Het donker hoort bij het licht, het kan niet zonder.Als kind was ik ontzettend bang in het donker, later ging dat vanzelf over. Ik wandel met plezier door een stikdonker bos. Maar ik herinner mij mijn angst nog goed en dat zie ik dan terug in zo’n donker schilderij.
Het doek dat ik heb gekozen laat mij chaos zien, angst, verwrongen gezichten, een diepe duisternis. Het is een goede verbeelding van mijn bangheid in het donker van vroeger. Het zit kennelijk diep in mij opgeslagen.
Gelukkig is er ook veel kleurrijk werk van Wim Izaks, waar je vrolijk en blij van wordt. Ik vond het een genoegen om het werk te mogen bekijken en ik heb weer wat bijgeleerd. Ik heb Harry Oenning gevraagd om na mij een keuze te maken.